برخلاف آنچه رسانههای جمهوری اسلامی سالهاست تبلیغ میکنند، تشیع جنازه روحالله خمینی در رتبه اول جهان نیست. اگر روایت رسمی جمهوری اسلامی کنار گذاشته شود و تخمینهای منابع مستقل مورد توجه قرار بگیرد، تشییع جنازه او در پنج مورد اول جهان هم قرار نمیگیرد. بزرگترین تشییع جنازههای تاریخ مربوط به یک سیاستمدار محلی، یک رییسجمهور و یک خواننده مصری، یک پاپ، یک راننده فرمول یک و یک رهبر مذهبی نیجریهای است.
کنجیوارام ناتاراجان آنادورای؛ سیاستمدار، فیلمنامهنویس و نخستوزیر ایالت تامیل نادو در جنوب هند بود. بهمن ۱۳۴۷ مراسم تشییع جنازه او در چنای برگزار شد. آنادورای بهدلیل نقش در فرهنگ تامیلی در جنوب هند، بسیار پر طرفدار بود. همچنان رکورد پرازدحامترین تشییع جنازه تاریخ، با ۱۵ میلیون نفر، به او تعلق دارد. اگرچه برخی رقم شرکتکنندگان در این مراسم را اغراقآمیز توصیف کرده و آن را مربوط به کل ایالت دانستند.
جمال عبدالناصر؛ رییسجمهور محبوب مصری که سیاستهای پانعربی او، مورد توجه اعراب قرار داشت. او کانال سوئز را ملی کرد و توانست از یک جنگ بزرگ با اسرائیل، بریتانیا و فرانسه، در پی ملی کردن کانال سوئز، جان سال بهدر ببرد. تشییع جنازه او مهر ۱۳۴۹، در قاهره مصر برگزار شد.
ام کلثوم؛ فاطمه البلتاجی، مشهور به ام کلثوم، خواننده مشهور جهان عرب بود. او که هم دوره عبدالناصر بود، روابط خوبی با رییسجمهور مصر داشت، تا جایی که چندین ترانه در مدح عبدالناصر خوانده بود. تشییع جنازه ام کلثوم، بهمن ۱۳۵۳ ، در قاهره مصر، برگزار شد.
پاپ ژان پل دوم؛ کارل یوزف وویتیوا، ملقب به پاپ ژان پل دوم که برای حدود ۳۰ سال ریاست کلیسای کاتولیک را بر عهده داشت در فروردین سال ۱۳۸۴ درگذشت. در مراسم تشییع جنازه او، ۴ میلیون نفر شرکت کردند.
آیرتون سنا؛ راننده فرمول یک اهل برزیل بود که ۱۱ اردیبهشت حین مسابقه بر اثر سانحه جان باخت. مرگ او در برزیل به شکل یک تراژدی عمومی درآمد. تشییع جنازه او ۴ روز بعد با حاشیههایی در سائو پائولو، زادگاهش برگزار شد، در حالی که بهطور زنده از تلویزیون پخش میشد. تخمین زده شده ۳ میلیون نفر در این مراسم شرکت کردند.
روحالله خمینی؛ اولین رهبر جمهوری اسلامی که پروپاگاندای جمهوری اسلامی، اوج توانمندی خود را درباره مراسم تشییع جنازه او نشان داده است. این مراسم که به دلیل واژگون شدن تابوت خمینی حاشیههایی داشت، در خرداد ۱۳۶۸ برگزار شد. شرکت کنندگان در مراسم تشییع جنازه او در منابع رسمی جمهوریاسلامی ۱۰ میلیون نفر اعلام شده است. به دلیل نبود آزادی فعالیت رسانهها در ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی، که در دهه ۶۰ بهمراتب بیشتر از امروز بود، منابع مستقل چندانی که تخمین خود از جمعیت آن مراسم را به دست داده باشند، وجود ندارد.
یکی از معدود منابع مستقل، گزارش ۱۷ خرداد ۱۳۶۸ روزنامه نیویورک تایمز به قلم جان کیفنر، است که مراسم را از تهران گزارش کرده است. براساس تخمین او جمعیت حاضر در آن مراسم ۳ میلیون نفر بوده است.
